শ্ৰব‍্য কেছেট: জোনবাই (২০০৫)

কণ্ঠ:জুবিন গাৰ্গ,সুবাসনা দত্ত

সংগীত:মানস ৰবীন

সুৰ:দেৱজিৎ বৰা

কথা:দেৱজিৎ বৰা

ঐ খিতিক খিতিক কৰি ঐ লাহৰী 

মাকো মাৰি তাঁতে নো বয় আছিলা

ঐ আমি গৈ ওলালো তাত লাহৰী

বহিবলৈ পিৰা পাৰি দিছিলা |2|

ঐ গাতে নাই তৰণী ৰচক পচক

ঢোলৰ মাতত টোলোঠা কঁপে

ঘনাই ঘনাই সূঁতা ছিগেআৰু ছিগে 

নাচনীৰআৰু ছিগে নাচনীৰ জৰী

মাকো বলে পাহৰি ঐ, গ'লো তোমাকে দেখি ঐ 

দেহাজান ঐ মইনাজান ঐ, মাকো পিছলিলে ঐ

পাহাৰে ভৈয়ামে ঐ লাহৰী

ঘৃনুক ঘানাক ঢোলৰে গুম-গুমনিঅ' 

হালিছে জালিছে ঐ লাহৰী

উখল-মাখল মন কহুৱা বননি |2|

আহাচোন দেহা হালি-জালি

নাচাচোন দেহা কঁকাল ভাগি

আহাচোন দেহা কাষে চাপি

যৌৱনৰো জ্বলিছে, যৌৱনৰো জ্বলিছে জুই

তুমি মাতিছিলা ঐ, মইয়ো নাচিছিলো ঐ 

তাঁতৰ পাতত শালিকি থৈ, ফুলৰ চানেকী পেলাই ঐ 

ঐ মিচিক মাচাক কৰি ঐ লাহতী

আমালৈ চাই কঁকাল নো ভাগিছিলা

ঐ নাচৰে পাকতে ঐ লাহতী

খুলি যোৱা ৰিহাখন খুচি ল’লা |2|

যৌৱন জিলিকিছিল দেহৰ ভাঁজত

ইচাত-বিচাত মনৰ মাজত

তোমাকে পাই নিচেই কাষত

বিহুৰে ঐ বতৰত, ব'হাগৰ ঐ বতৰত হায়....

দুগাল ৰঙা পৰিছিল ঐ, বুকু কপি উঠিছিল ঐ

তোমাৰ ঢোলৰ চাপৰে মোক

জানা বাউলী কৰিছিল ঐ.....

ৰাতি ৰাতি ৰাতি ঐ লাহতী,

বিহু মাৰি ঘৰলৈ ঐ উভতি

পইতাঁ-কৰ্কৰাকে ঐ লাহতী,

যিহকে পাঁও তিহকে খাওঁ এমুঠি |2|

মোকে নো ভাল পাঁও বুলি

আছো আজিও বুকু ডাঠি

মৰমৰে নিদিবি ফাঁকি

বিহুৱা ঐ ডেকাৰে, বিহু বলিয়া ডেকাৰে মন

এয়াই ভালপোৱা কিজানি ঐ

এয়াই মৰম কিজানি

নেদেখিলে তোমাকে জান

এদিনো থাকিব নোৱাৰি ঐ

ঐ খিতিক খিতিক কৰি ঐ লাহৰী

মাকো মাৰি তাঁতে নো বয় আছিলা

ঐ আমি গৈ ওলালো তাত লাহৰী

বহিবলৈ পিৰা পাৰি দিছিলা

ঐ গাতে নাই তৰণী ৰচক পচক

ঢোলৰ মাতত টোলোঠা কঁপে

ঘনাই ঘনাই সূঁতা ছিগেআৰু ছিগে 

নাচনীৰআৰু ছিগে নাচনীৰ জৰী